ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΙΓΟΠΙΣΤΙΑ

Η ΜΕΡΙΜΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ

ΟΤΑΝ ΕΠΙΚΕΙΤΑΙ ΛΙΜΟΣ

(από τις διδαχές του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ)

 

Το βιβλίο της Μονής Παρακλήτου για τον Όσιο Σεραφείμ

Στο βιβλίο «ΟΣΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ» Εκδόσεων της Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπού Αττικής (7η έκδοση, έτους 1998), στις σελίδες 150 – 151, ο ‘Οσιος Σεραφείμ διδάσκει ότι δεν πρέπει να απελπίζεται ο Χριστιανός (πόσο μάλλον ο μοναχός), ούτε να χάνει το θάρρος του εάν βρεθεί σε έλλειψη ή εξάντληση αγαθών και τροφίμων ΑΦΟΥ έχει ενσκήψει λιμός, αλλά να έχει την ελπίδα του στον Θεό. Όμως, ο Όσιος ταυτόχρονα διδάσκει από την άλλη μεριά ότι, όταν ΕΠΙΚΕΙΤΑΙ λιμός τότε ΔΕΝ πρέπει ο Χριστιανός να παραθεωρεί ούτε να παραμελεί την φροντίδα για την αγορά τροφίμων και την κάλυψη των μελλοντικών επισιτιστικών αναγκών του, διότι αυτή δεν είναι σώφρον συμπεριφορά.

Παραθέτουμε το εν λόγω απόσπασμα από το βιβλίο, το οποίο αναφέρεται σε περιστατικά που συνέβησαν στο γυναικείο μοναστήρι του Ντιβέγιεβο, το οποίο είχε αναλάβει ο Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ να καθοδηγεί πνευματικά και να στηρίζει τις μοναχές:

Πρώτα αναφέρεται η περίπτωσις στην οποία η Μονή, λόγω του ήδη υπάρχοντος λιμού, κινδύνευε να ξεμείνει από τρόφιμα:

«...Την περίοδο του γενικού λιμού η μονή δεν στερήθηκε τον επιούσιο. Κάποτε όμως, τους είχε απομείνει ψωμί και αλεύρι για δύο μόνο ημέρες και δεν μπορούσαν από πουθενά να προμηθευτούν. Η ηγουμένη συγκέντρωσε τις αδελφές και φανέρωσε την εσχάτη ανάγκη. Σε τέτοια γεγονότα έπρεπε να διαλέξουν ένα από τα δύο. Ή να υπομείνουν τον λιμό ή να βγουν σε αναζήτησι τροφής. Οι μοναχές προσευχήθηκαν θερμά και έστειλαν μία αντιπρόσωπο στον όσιο (Σεραφείμ) με την παράκλησι να προσευχηθή γι’ αυτές στον Θεό. Η απεσταλμένη τον βρήκε να εργάζεται κοντά στο ερημητήριο. Έπεσε στα πόδια του δακρυσμένη και του εξιστόρησε το πρόβλημά τους. Ο στάρετς (γέροντας) όμως δεν φέρθηκε με τη συνηθισμένη του γλυκύτητα. Με φανερή δυσαρέσκεια της είπε να μην ακηδιά και να μη λυπάται. Ύστερα, την έδιωξε λέγοντας: «-Πολύ εύκολα αποθαρρύνεσθε! Γιατί δεν εμπιστεύεσθε τον Θεό;» Η αδελφή επέστρεψε στη μονή πολύ λυπημένη. Διηγήθηκε τα λόγια του οσίου και την απότομη συμπεριφορά του. Την τρίτη όμως ημέρα, όταν στις μοναχές δεν είχε απομείνει τίποτε, εκτός από την ελπίδα στον Θεό, κάποιος άγνωστος τους έφερε αλεύρι. Έτσι στηρίχθηκαν και δόξασαν τον Θεό.»

Ακολούθως, στο βιβλίο αναφέρεται και η περίπτωσις της διδασκαλίας του Οσίου Σεραφείμ στις περιπτώσεις όπου έμελλε – επρόκειτο να συμβεί λιμός, επισιτιστική κρίση δηλαδή:

«Υπήρξαν όμως και περιπτώσεις, που ο στάρετς Σεραφείμ προσπαθούσε να τις προφυλάξη από την πείνα. Προέλεγε λοιπόν στην ηγουμένη με λόγια αλληγορικά για κάποιον επικείμενο λιμό, για θάνατο κτηνών (θάνατο ζώων δηλαδή από πείνα) και παρόμοιες δυστυχίες. Κάποτε που τον επισκέφθηκε μαζί με άλλες αδελφές, της έδωσε ένα ασημένιο ρούβλι και της είπε: «-Αυτό είναι για σας, για να φάτε άσπρο ψωμί». Έπειτα έμεινε για λίγο σιωπηλός και βγάζοντας ένα γαλάζιο χαρτονόμισμα πρόσθεσε: «-Αυτό είναι για πληγούρι». Η γερόντισσα Ευδοκία, με την σκέψι ότι τα λόγια του οσίου αναφερόντουσαν στην παρούσα κατάσταση, δεν έδωσε προσοχή στο χαρτονόμισμα. Τότε εκείνος το πήρε από τα χέρια της, όπως θα το έπαιρνε ένας πατέρας από τα χέρια του μικρού παιδιού, που δεν γνωρίζει την αξία του, και της το ξαναέδωσε λέγοντας: «-Τώρα οι αδελφές δεν πρέπει να περιφρονούν τα χρήματα, γιατί σύντομα θα ακολουθήσει δυστυχία και τα χρήματα θα χρειαστούν». Το χαρτονόμισμα και τη βαθύτερη σημασία του τα λησμόνησαν. Σύντομα όμως άκουσαν ότι παντού υπάρχει λιμός και οι πτωχοί κάνουν οικονομία στο ψωμί ανακατεύοντάς το με ένα είδος λαχάνου. Οι μοναχές όμως, με τις προσευχές του οσίου, έτρωγαν όλη αυτή την περίοδο άσπρο ψωμί.»