Ο αείμνηστος Αρχιμανδρίτης Παχώμιος Σούγιουλτζης (1909-2003)

 ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ ΥΠΟ ΤΟΥ Π. ΠΑΧΩΜΙΟΥ ΣΟΥΓΙΟΥΛΤΖΗ ΤΗΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΡΑΦΑΗΛ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΣ

Για την 9η Απριλίου, τελευταία ημέρα των Μαρτυρίων των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, η οποία συμπίπτει συνήθως με την Μεγάλην Τεσσαρακοστήν, συνέγραψε προς δόξαν Θεού και με πολλήν αγάπην προς τους Αγίους ειδικήν ακολουθίαν ο αείμνηστος Αρχιμανδρίτης Παχώμιος Σούγιουλτζης (1909-2003), τέως εφημέριος του Ιερού Ναού Παναγίας της Τρουλλωτής του χωριού Πύργων της Θερμής Λέσβου. Η ακολουθία αυτή εγράφη κάτω από ειδικές συνθήκες, με τη φώτιση και θεία καθοδήγηση του Αγίου Ραφαήλ, το 1961 και εκδόθηκε το 1992.

Παρακάτω περιγράφονται οι ειδικές συνθήκες υπό τις οποίες εγράφη η συγκεκριμένη Ακολουθία των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης.

Στις 13 Ιουνίου 1961 ευρέθη το αγίασμα κατόπιν οραμάτων, με ακριβή υπόδειξη γυναίκας από τους Πύργους-Θερμής. Η ίδια, τον χειμώνα του 1961 είδε όνειρο: «Ονειρεύθηκα ότι βρέθηκα στις Καρυές. Βλέπω τον Άγιο Ραφαήλ και κρατούσε μία μαυροφόρα γυναίκα και κατέβαινε στην Παναγία Τρουλωτή. Μου λέγει: «Έλα μαζί μου Μαρία». Πήγαμε στην Παναγία. Εκεί ο Άγιος Ραφαήλ έβαλε τη γυναίκα και κάθισε πίσω σε μία πεζούλα, σα να την προστάτευε. Μετά μπαίνει στην εκκλησία και φωνάζει τον παπά Παχώμιο και του λέγει: «Άνοιξε το συρτάρι και πάρε χαρτί και μολύβι και κάθισε να σου λέγω να γράφεις τα μαρτύριά μου». Πράγματι, ο παπά Παχώμιος πήρε χαρτί και μολύβι και ο Άγιος Ραφαήλ έλεγε και εκείνος έγραφε.». Ο π. Παχώμιος δεν είχε την απαιτούμενη μόρφωση για να γράψει ασματική ακολουθία, η πίστη του όμως κι η ευλάβεια προς τους Νεοφανείς Αγίους, τους οποίους τόσες φορές είχε ονειρευτεί και οραματισθεί, του γέμιζαν, καθώς είπε, την καρδιά από ανείπωτη λαχτάρα να τους υμνήσει και γραπτώς. Κάθισε λοιπόν μία μέρα μέσα στην εκκλησιά της Παναγίας Τρουλωτής, στην οποία ήταν εφημέριος, έκλεισε την πόρτα, για να μην τον ενοχλήσει κανείς, κι άρχισε να γράφει. Περίεργο όμως!... οι λέξεις κι οι φράσεις του έρχονταν στο μυαλό τόσο εύκολα, σαν κάποιος να του τις υπαγόρευε. Σταματούσε για λίγο έκπληκτος, προσευχόταν και συνέχιζε το γράψιμο. Έγραφε ως αργά τη νύχτα. Κανείς δεν τον ενόχλησε κι ούτε κόπωση ένιωσε. Τέλειωσε την ακολουθία χωρίς να δυσκολευτεί καθόλου και πήγε στο κελί του ν' αναπαυθεί. Προσευχήθηκε συγκινημένος κι απορημένος για την ανεξήγητη κι αξιοθαύμαστη αυτή έμπνευση που του είχε έρθει, και κοιμήθηκε.

Το πρωί ενώ έψαλλε τον Όρθρο, πήγε στην Εκκλησία η ευσεβής γυναίκα και του είπε: «Πάτερ, χτες την νύχτα είδα ένα περίεργο όνειρο κι ήρθα να σου το πώ. Σε ονειρεύτηκα καθισμένον μέσα στην εκκλησιά, μπροστά σ' αυτό το τραπεζάκι, και είχες ανοιγμένο μπροστά σου ένα τετράδιο με λευκά φύλλα. Το έβλεπες συλλογισμένος κι αμίλητος,. Ξαφνικά βλέπω να μπαίνει στην εκκλησιά ο Άγιος Ραφαήλ, να σε πλησιάζει χαμογελαστός, να στέκεται αποπάνω σου, καθώς ήσουν σκυμμένος, και να σου λέγει: «Εμπρός Παχώμιε, γράφε». Αμέσως εσύ άρχισες να γράφεις μέσα στο τετράδιο αυτά που σου έλεγε ο Άγιος. Έλεγε, έλεγε πολλά, που δεν τα καταλάβαινα, κι εσύ έγραφες συνέχεια. Εγώ στεκόμουν ζαρωμένη σε μια γωνιά και δεν τολμούσα να κάνω ούτε ένα βήμα. Μα ούτε κι ο Άγιος Ραφαήλ μου μίλησε. ΄Ήταν προσηλωμένος σ' αυτά που σου έλεγε κι έγραφες. Ξύπνησα πολύ συγκινημένη. Άραγε τι να σημαίνει αυτό το όνειρο που είδα πάτερ;». Σάστισε ο πατήρ Παχώμιος. Το τραπεζάκι που του έδειξε η Μαρία Μπαλαμπάνη, και το τετράδιο, μέσα στο οποίο τον ονειρεύτηκε να γράφει, ήταν η αναπαράσταση της σκηνής που είχε συμβεί το προηγούμενο βράδυ. Τότε εκείνος χαμογέλασε και τον ρώτησα: «Γιατί χαμογελάς πάτερ;» Μου λέγει: «Γιατί τέσσερις μέρες συνέχεια γράφω τροπάρια για τους Αγίους και δεν κουράστηκα καθόλου, ούτε έφαγα.». Όντως, ο π. Παχώμιος έμεινε κατάπληκτος όταν άκουσε το όνειρό της, διότι όπως λέγει ο ίδιος «κανείς δεν εγνώριζε ότι έγραφε ακολουθία δια τους Αγίους».

Την Ακολουθία των Αγίων ο π. Παχώμιος την έστειλε στον Φ. Κόντογλου και τα επόμενα χρόνια (1992) εκδόθηκε. Είναι άκρως κατανυκτική παρότι ο σεβάσμιος υμνωδός εσημείωσε μετά ταπεινώσεως ότι λόγω της μικράς παιδείας του, δεν είναι εις θέσιν να συγγράψει Ακολουθία. Στο τέλος αυτής γράφει ο ευλαβής ούτος λευίτης ότι συνέγραψε την Ακολουθία «ευλαβεία προς τους Αγίους φερόμενος και καθώς εχρηματίσθη υπ' αυτούς». Η Ακολουθία αυτή -ψαλλομένη την 9η Απριλίου- εγράφη κάτω από ειδικές συνθήκες: Την «Ιερά Ασματική Ακολουθία των Αγίων ενδόξων Νεοφανών Μαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου και της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ειρήνης, των εν Θερμή της Λέσβου μαρτυρησάντων εν τη Ιερά Μονή των Καρυών υπό των απίστων και ασεβών αγαρηνών τη 9η Απριλίου 1463, έγραφον εν τω Βυζαντινώ ιερό Ναό Παναγίας της Τρουλωτής Θερμής Λέσβου επί τη μνήμη του εν Αγίοις Σπυρίδωνος του Θαυματουργού τη 12η Δεκεμβρίου 1961. Ο πονήσας Ιερομόναχος Παχώμιος Σούγιουλτζης. Η έκδοσις αφιερώνεται εις όλους εκείνους που με πολύ κόπον και μόχθον ειργάσθησαν ανιδιοτελώς διά την ιεράν υπόθεσιν της ευρέσεως των Νεοφανών Αγίων εις τας Καρυάς της Λέσβου. Ο π. Παχώμιος όταν επεράτωσε την συγγραφή, ονειρεύτηκε τον Άγιο Ραφαήλ και την μικράν Ειρήνην, η οποία ησπάσθη τας χείρας του.