«από εκείνη την στιγμή και μέχρι σήμερα, 13 σχεδόν χρόνια μετά, το παιδί δεν παρουσίασε ποτέ κανένα απολύτως επεισόδιο»
«από εκείνη την στιγμή και μέχρι σήμερα, 13 σχεδόν χρόνια μετά, το παιδί δεν παρουσίασε ποτέ κανένα απολύτως επεισόδιο»
Θα ήθελα να μοιραστώ το θαύμα που ζήσαμε στην οικογένειά μας από τον αγαπημένο μας Άγιο Ραφαήλ.
Το 2013 γέννησα ένα κοριτσάκι. Tρεις μήνες όμως μετά την γέννησή του, άρχισε να παρουσίαζε κάποια επεισόδια εστιακών σπασμών. Στην αρχή δεν μπορούσαμε να αξιολογήσουμε τι ακριβώς συμβαίνει. Μέσα σε ένα μήνα οι εστιακοί σπασμοί είχαν γίνει πλέον κανονικοί με το παιδί να τινάζεται και να χάνεται για μερικά λεπτά τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα. Το διάστημα εκείνο μέναμε σε επαρχία και μετά από αρκετούς παιδιάτρους που επισκεφθήκαμε χωρίς διάγνωση, ο τελευταίος μας συνέστησε να επισκεφθούμε έναν παιδονευρολόγο στην Αθήνα. Χωρίς κάποιος να μας καθοδηγήσει βρήκαμε έναν από τους κορυφαίους γιατρούς στην Ελλάδα και μάλιστα μας δέχτηκε την επόμενη μέρα, ενώ συνήθως υπάρχει αναμονή πάνω από ένα μήνα για ραντεβού. Αφού τον επισκεφθήκαμε μας είπε ότι το παιδί θα έπρεπε άμεσα να μεταφερθεί σε νοσοκομείο και να υποβληθεί σε ειδικές εξετάσεις για να δούμε κατά πόσο οι κρίσεις επηρεάζουν τον εγκέφαλο του. Η ημέρα εισαγωγής ήταν Σάββατο και το εγκεφαλογράφημα θα γίνονταν Δευτέρα, τελικά όμως και κατά “τύχη” η νοσηλεύτρια που θα έκανε την εξέταση ήρθε στο νοσοκομείο και η εξέταση έγινε Σάββατο. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι πράγματι το παιδί πάθαινε κάποιες επιληπτικές κρίσεις που αποδιοργάνωναν τον εγκέφαλο και που αν δεν αντιμετωπίζονταν άμεσα θα οδηγούσαν σε νοητικά προβλήματα. Την ίδια μέρα ξεκίνησε η αγωγή και ο γιατρός μας είπε ότι κάποιες φορές οι σπασμοί είναι φαρμακοανθεκτικοί και δεν αντιμετωπίζονται. Σε περίπου πέντε ημέρες οι σπασμοί σταμάτησαν, αλλά παρόλα αυτά συνεχίσαμε την νοσηλεία για 15 ήμερες ακόμη.
Αφού πλέον είχαμε βγει από το νοσοκομείο και συνεχίζαμε την θεραπεία στο σπίτι, το παιδί πήγαινε μια χαρά. Όμως λίγες ημέρες αργότερα, άρχισε ξανά να παρουσιάζει κάποια επεισόδια στο σπίτι. Επικοινωνήσαμε εκ νέου με τον γιατρό και μας ζήτησε να καταγράψουμε ψηφιακά το συμβάν και να τον επισκεφθούμε άμεσα. Όταν ο γιατρός είδε το βίντεο, μας είπε ότι πράγματι το παιδί άρχισε εκ νέου να κάνει κάποιες ελαφριές κρίσεις. Αρχικά μας συνέστησε να αυξήσουμε την δόση του φαρμάκου που ήδη έπαιρνε, αλλά επειδή το συγκεκριμένο φάρμακο μπορούσε να επηρεάσει την όραση του, μας είπε να το καθυστερήσουμε δύο ημέρες και βλέπουμε.
Την επόμενη ημέρα το πρωί και αφού θυμήθηκα ότι κάπου είχα ακούσει για ένα μοναστήρι στην Αθήνα του Αγίου Ραφαήλ ζήτησα από τον σύζυγό μου να το επισκεφθούμε. Ενώ και οι δυο μας είμαστε από επαρχία και δεν γνωρίζαμε τα μέρη, βρεθήκαμε χωρίς καμία δυσκολία έξω από την πόρτα του Αγίου Ραφαήλ στο μοναστήρι στο Άνω Σούλι Μαραθώνα. Όταν μπήκαμε μέσα και αφού προσκυνήσαμε στον τόπο που είχε υποδείξει ο Άγιος, μία κυρία μας έδωσε λαδάκι από την καντήλα του Αγίου και ένα βιβλιαράκι με το ιστορικό της μονής.
Όταν γυρίσαμε στο σπίτι άρχισα με κλάματα να διαβάζω το βιβλιαράκι που μας είχαν δώσει από το μοναστήρι, ενώ σταύρωσα το κεφαλάκι του παιδιού με το λαδάκι του Αγίου. Τελικά δεν χρειάστηκε να αλλάξουμε την δόση του φαρμάκου, διότι από εκείνη την στιγμή και μέχρι σήμερα, 13 σχεδόν χρόνια μετά, το παιδί δεν παρουσίασε ποτέ κανένα απολύτως επεισόδιο.
Για πάντα θα ευγνωμονούμε τους Αγίους που με την χάρη τους βοήθησαν και εμάς να χαιρόμαστε ένα υγιές παιδί.
Σ. Χριστίνα-Ευαγγελία, Πειραιάς.
