«Κατέβηκε η Αγία Ερηνούλα από την εικόνα και στάθηκε στον νονό μου»
«Κατέβηκε η Αγία Ερηνούλα από την εικόνα και στάθηκε στον νονό μου»
Η Αγία Ειρήνη της Λέσβου, συμμάρτυρας των Αγίων Ραφαήλ και Νικολάου
Ο άντρας μου, Παναγιώτης Π., είχε ένα θέμα με την υγεία του πριν 24 χρόνια. Είχε καρκίνο στον προστάτη και πρόβλημα με την καρδιά. Πηγαίναμε να φτιάξουμε την καρδιά και βρέθηκε ο καρκίνος. Έπρεπε να φτιάξουμε πρώτα τον καρκίνο και μετά να κάνει εγχείρηση στην καρδιά.
Τρεις μέρες πριν να γίνει η εγχείρηση του προστάτη, ήρθε η βαφτιστήρα του να τον δει και, καθώς μιλούσαμε, μου εκμυστηρεύτηκε ότι έβλεπε τον τελευταίο καιρό μία μικρή καλόγρια στον ύπνο της, δύο-τρεις φορές, λυπημένη να την κοιτάει, μια μικρούλα με άσπρα ρούχα, σαν ράσα. Και δεν ήξερε ποια ήταν. Και της λέω ότι η μόνη που ξέρω που μπορεί να ήταν αυτή που είδες είναι η Αγία Ειρήνη, η Ρηνούλα, που είναι μαζί με τον Άγιο Ραφαήλ, που είναι μικρή. Και είχα μια εικόνα του Αγίου Ραφαήλ και της την πήγα να την δει. Μόλις την είδε άρχισε και έκλαιγε. Είχε ιδρώσει από την αγωνία της και φαινόταν πολύ φοβισμένη. Σηκώθηκε και έφυγε, χωρίς να μας πει κουβέντα.
Μετά, με πήρε τηλέφωνο και μου λέει «νονά, συγνώμη που έφυγα έτσι, χωρίς να πω κουβέντα, αλλά όταν μου έφερες την εικόνα, ο Άγιος που ήταν στα αριστερά έφεγγε σαν τον ήλιο και δεν μπορούσα να δω το πρόσωπό του. Ο άλλος ο Άγιος που εικονίζεται δεξιά στην εικόνα ήταν δίπλα μου και δεν φαίνονταν καθόλου μέσα στην εικόνα». «Και μετά», μου λέει, «όταν πήρες την εικόνα να την πας στην κουζίνα, κατέβηκε η Αγία Ερηνούλα από την εικόνα και στάθηκε στον νονό μου, δίπλα από το κεφάλι του. Και έβαλε το χέρι της και συνάμα τον σταύρωνε από πάνω μέχρι την κοιλιά του. Και ο νονός μου, μου λέει, ήταν σαν να μην ήταν εκεί πέρα. Σαν να μην με ακούγε που έκλαιγα και που ήμουν ταραγμένη. Δεν μου είπε τίποτα»…
Η Εικόνα των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, με την οποία οι Άγιοι έκαναν αισθητή την παρουσία Τους
Αυτά προηγήθηκαν και μετά από λίγες ημέρες έγινε η εγχείρηση του προστάτη. Μου είπε ο γιατρός ότι θα κρατήσει 5,5 ώρες και ότι μπορεί να χρειαστεί αίμα, γιατί είναι μεγάλη η εγχείρηση.Τελικά, η εγχείριση τελείωσε στις 2,5 ώρες. Αίμα δεν χρειάστηκε. Κατέβηκε ο γιατρός να μας ενημερώσει και όταν τον είδα ξαφνιάστηκα, γιατί μου είχε πει ότι θα είναι μεγάλη εγχείρηση και θα είναι πολλές οι ώρες.
Και μου λέει: «για άλλα πήγα και άλλα βρήκα». Του λέω «τι θέλεις να πεις; Έκανες, μήπως, λάθος στις εξετάσεις και τον κάνατε εγχείρηση για το τίποτα»; Και μου λέει «όχι κορίτσι μου». «Αφού τον εξέτασα και ήταν μεγάλο πράγμα αυτό. Αλλά τελικά βρήκα κάτι άλλο, πολύ-πολύ μικρότερο, σαν την καρφίτσα. Και ήταν περιορισμένο σε ένα κύκλο και δεν είχε πάει πουθενά. Ούτε στη μεμβράνη του προστάτη ούτε πουθενά. Είναι όμως καρκίνος. Θα το στείλουμε να το κάνουμε βιοψία πιο εντεταμένη.»
Μετά, μας είπε ότι δεν χρειάζεται ούτε θεραπείες ούτε τίποτα. Είναι σαν να μην το πέρασε. Πήγαινε ο άντρας μου κάθε χρόνο και τον έβλεπε, για 12 χρόνια. «Δεν το πιστεύω ότι ακόμα είσαι εδώ», του είπε ο γιατρός. «Μου φαίνεται», του λέει, «δεν ξέρω, θαύμα έγινε». «Να το πω, δεν μπορώ να το εξηγήσω», μου λέει ο γιατρός.
Αλλά όταν ήταν στο νοσοκομείο όμως ο άντρας μου, του είχα δώσει μια εικόνα χάρτινη του Αγίου Ραφαήλ που μου είχε δώσει ο πατέρας μου όταν είχε πρωτοπάει στον Άγιο Ραφαήλ και από τον πατέρα μου έμαθα για αυτόν τον Άγιο, δεν τον ήξερα εγώ καθόλου. Και είχε πάει ταξίδι και μου έφερε μια εικόνιτσα χάρτινη και την έβαλα κάτω από το κρεβάτι του άντρα μου. Όταν, λοιπόν, πήγαινα να του φτιάξω τα σεντόνια, μοσχοβολούσε ο τόπος όπου ήταν. Και, λέω, περίεργο πράγμα, βάλαμε αρώματα στα σεντόνια του νοσοκομείου; Εγώ συγχίστηκα, γιατί αυτή η μυρωδιά μύριζε σαν τη μυρωδιά που έχει η Παναγία η Μαλεβή, όταν έσκυβα εκεί πέρα, να προσκυνήσω. Δεν έβαλα υπόψη μου τίποτα. Όταν βγήκε ο άντρας μου μετά από 5 μέρες και πήγαμε σπίτι έβαλα τα πράγματα του στην τσάντα, έβαλα και την εικόνα την χάρτινη και πήγα πάνω να τον πάρω να ξαπλώσει. Όταν άνοιξα τη τσάντα και μου ήρθε ξανά η μυρωδιά, τότε κατάλαβα, εκείνη την ώρα. Την έκλεισα, βγήκα έξω στο διάδρομο και ξαναπήγα μέσα. Την ξανα-άνοιξα να δω αν μυρίζει ή αν είναι ιδέα μου. Γιατί νόμιζα ότι η εικόνα του Αγίου Ραφαήλ θα μυρίζει όπως το θυμιατό. Γιατί όχι όμως αυτό το άρωμα που ήταν. Ε, μου ξαναμμύρισε. Έβαλα τα κλάματα. Κατάλαβα τότε ότι ήταν η βοήθεια του Αγίου και της Παναγίας μαζί και έγινε καλά ο άντρας μου. Γιατί μετά έβγαλα την εικόνα και την είχα κάτω από το κρεβάτι τόσο καιρό, αλλά δεν ευωδίαζε πλέον. Έφυγε η ωραία μυρωδιά. Τώρα, δόξα τω Θεώ, έχουν περάσει 24 χρόνια από τότε και έχω ακόμα τον άντρα μου δίπλα μου. Με λένε Έλλη Π. και κατοικώ στον Καναδά, στο Kitchener, Ontario. Ευχαριστούμε πολύ, γιατί μετά από τόσα χρόνια κατεγράφη αυτό που συνέβη, που είναι ένα μεγάλο θαύμα.
Έλλη Π.
Kitchener, Ontario.
