«θέλω να έρθεις να με βρεις στο σπίτι μου, στο βράχο»

 

«θέλω να έρθεις να με βρεις στο σπίτι μου, στο βράχο»

 

Είναι αρχές Μαΐου 2026 και η ευλαβής προσκυνήτρια Γεωργία Μ. διηγείται στους πατέρες την εξής μαρτυρία:
… Ξεκινήσαμε το Δεκέμβριο του 2025 που μάθαμε ότι ο μπαμπάς έχει καρκίνο στον προστάτη. Και έπρεπε να πάμε να διαχειριστούμε όλη αυτήν την κατάσταση χωρίς να το γνωρίζει ο μπαμπάς. Γιατί δεν συμφωνούσε η μισή οικογένεια. Το διαχειριστήκαμε όλο αυτό, αλλά πέφτοντας το ανοσοποιητικό του ξεκίνησε ένας φαύλος κύκλος με νοσοκομεία, με πολλά προβλήματα της υγείας του, ένας άνθρωπος που δεν είχε αρρωστήσει ποτέ στη ζωή του, μέχρι τα 88 του χρόνια, ούτε ασπιρίνη δεν είχε πάρει, που δούλευε ενεργά. 6 Απριλίου μπήκαμε πρώτη φορά στο πρώτο νοσοκομείο, αντιμετωπίζοντας μια ψευδο-ουρική αρθρίτιδα που ανακάλυψαν οι γιατροί, με πυρετούς κλπ. Την ξεπεράσαμε. Και βγαίνοντας από το νοσοκομείο, κι ενώ όλα πήγαιναν καλά, σε μια εβδομάδα ανακαλύψαμε, λόγω ότι τον έπιασαν κάποιοι πόνοι, ότι περνάει έρπητα ζωστήρα. Κάτι που δεν μπορούσαμε να το προβλέψουμε. Και μας είπαν ότι αυτό συνέβη επειδή έπεσε πάρα πολύ το ανοσοποιητικό του. Ξαναπήγαμε στο νοσοκομείο, πήγαμε στο ΚΑΤ αυτή τη φορά, όχι όμως για να μείνουμε, για να κάνουμε κάποιες εξετάσεις. Οι γιατροί δεν είδαν κάτι ανησυχητικό, με την έννοια ότι δεν ξεπερνιέται, αλλά είπαν μόνο ότι θα περάσει δύσκολα ο άνθρωπος, γιατί έχει μεγάλη διάρκεια επώασης ο έρπητας ζωστήρας (από 2 εβδομάδες μέχρι 3 μήνες, για να περάσει), κάνει φοβερούς πόνους στα κόκκαλα, πάει παντού.
Παρόλα αυτά, δεν προλάβαμε να το ζήσουμε αυτό, διότι ο μπαμπάς, το Σάββατο προχθές (2 Μαΐου 2026) μπήκε ξανά στο νοσοκομείο, με αφόρητους πόνους που παρέλυσαν τα πόδια του. Μπήκαμε στο “Αγία Όλγα” αυτή τη φορά. Από εκείνη την ημέρα παλεύουμε να δούμε τί συμβαίνει στον οργανισμό του. Μας λένε ότι έχουμε να παλέψουμε με πάρα πολλά μέτωπα. Ο μπαμπάς έχει ζαχαρώδη διαβήτη, αυτο-ελεγχόμενος βέβαια πάντα, αλλά λόγω των φαρμάκων που πήρε ανέβηκε πάρα πολύ το ζαχαρό του. Και είχαμε να αντιμετωπίσουμε και θέματα με την καρδιά, με λοιμώξεις, με τον έρπητα ζωστήρα, πάρα πολλές καταστάσεις. Και ενώ μέχρι και εχθές το μεσημέρι ο πατέρας μου ήταν σχετικά καλά, το βράδυ άρχισε να κάνει σπασμούς, ανέβασε πάλι πυρετούς και τον κρατήσανε μέσα στο νοσοκομείο.
Χθες το βράδυ, λοιπόν, η μητέρα μου, στο όνειρό της, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου για την ακρίβεια, δηλαδή μεταξύ ονείρου και οράματος, βλέπει έναν Άγιο. Σαν Άγιος, λέει, μου φαινότανε και στεκότανε στην πόρτα του πατέρα σου, στο δωμάτιο. Και του λέει «Ποιος είστε κύριε, τί θέλετε;». Και της λέει: «Μαρία, είμαι ο Άγιος Ραφαήλ». Και του λέει: «Άγιέ μου, σε ευχαριστώ.Την ευλογία Σου να έχουμε. Ξέρεις, έχουμε τον άντρα μου άρρωστο και μου συμβαίνει αυτό το πράγμα έναν μήνα. Πώς μπορώ να τον θεραπεύσω; Μήπως κάτι του έχουνε κάνει Άγιέ μου και συμβαίνει όλο αυτό;». «Μαρία», επαναλαμβάνει ο Άγιος, «θέλω να έρθεις να με βρεις στο σπίτι μου, στο βράχο». «Ποιο βράχο Άγιε μου, στην Μυτιλήνη δεν είσαι;». Γιατί η μητέρα μου πήγαινε στον Άγιο Ραφαήλ στη Μυτιλήνη. «Όχι Μαρία», της λέει. «Είμαι ο Άγιος Ραφαήλ και είμαι στο Σούλι. Να έρθεις σύντομα στο βράχο να με βρεις και να πάρεις λάδι από το κανδήλι μου και εγώ θα τον θεραπεύσω τον Χαράλαμπο». Και ξύπνησε η μάνα μου από την ταραχή της. Και μου λέει «παιδί μου είδα τον Άγιο. Αυτό, κι αυτό, κι’ αυτό είδα. Πώς θα πάω;». Της λέω: «Τι λες μαμά, πρέπει να πάμε!». Μου λέει, «ναι, παιδί μου». «Μαμά», της λέω, «εσύ αυτή τη στιγμή δεν μπορείς να πας, γιατί είναι μακρυά από το σπίτι μας και δεν έχεις αυτοκίνητο. Θα πάω εγώ τώρα και με την πρώτη ευκαιρία θα πάμε και μαζί». Και ένα παλικάρι που είμαστε μαζί στη δουλειά, μου λέει: Πάμε, να σε πάω τώρα, μην το αφήσεις ούτε στιγμή, γιατί αν συμβεί κάτι θα έχεις τύψεις!». Και του λέω «πάμε όπως είμαστε». Και έτσι ήρθαμε. Πήραμε και λαδάκι από την κανδήλα του Αγίου και θα το πάμε στον πατέρα μας, να σταυρώνεται κάθε μέρα. Είναι πάρα πολύ συγκινητικό που καταφέραμε να έρθουμε. Ευχαριστούμε τον Άγιο! Τώρα ηρέμησα, διότι δεν σας κρύβω ότι όλο αυτόν τον καιρό έχουμε πολύ μεγάλο πόνο και φόβο για το αν θα συμβεί κάτι στον μπαμπά. Μεγάλη η Χάρη του Αγίου Ραφαήλ! Να έχουμε την ευχή Του!

Γεωργία Μ.
Χαλάνδρι

Υποσημείωση: Κανείς στην ανωτέρω οικογένεια δεν γνώριζε ότι υπάρχει Μονή του Αγίου Ραφαήλ στο Σούλι και ότι υπάρχει εκεί ένα Προσκύνημα, που έχει μέσα έναν βράχο. Δεν είχαν ποτέ ακούσει ότι πάνω στον βράχο αυτό εμφανίστηκαν οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη, ζητώντας να χτιστεί εκεί το Σπίτι Τους, και να μείνει απείραχτος ο βράχος, μέσα στο Ναό, ώστε να εξηγούνται τα λόγια του Αγίου Ραφαήλ ότι «θέλω να έρθεις να με βρεις στο σπίτι μου, στο βράχο» και ότι «Είμαι ο Άγιος Ραφαήλ και είμαι στο Σούλι». Οι αποκαλύψεις αυτές του Αγίου Ραφαήλ που υπερβαίνουν τις εμπειρίες και γνώσεις των ανθρώπων στους οποίους εμφανίζεται είναι μια ολοφάνερη απόδειξη της αλήθειας της πίστεώς μας, και μια ισχυρή διάψευση όσων προσπαθούν να τη συσχετίσουν με δήθεν «αυθυποβολές» ή «αυταπάτες». Η αυθυποβολή και η αυταπάτη δεν μπορούν σε καμμία περίπτωση να κάνουν τον άνθρωπο γνώστη πραγμάτων που δεν ήξερε…

Εάν επιθυμείτε να λαμβάνετε ενημέρωση στο e-mail σας για κάθε νέο θαύμα που δημοσιεύεται, πατήστε ΕΔΩ.

Ίσως σας ενδιαφέρουν…